Dr. Valérie Failla

“Het kind speelt de hoofdrol in zijn of haar eigen behandeling”

Hoewel psoriasis vooral volwassenen treft, kan de aandoening ook bij kinderen optreden. Dr. Valérie Failla, dermatologe in de André Renard-kliniek in Herstal, legt uit hoe de juiste diagnose en een vroege behandeling de impact kunnen beperken.

Als het over psoriasis gaat, denken we niet meteen aan een aandoening bij kinderen.

Dr. Failla: Klopt. Het komt relatief weinig voor, maar is zeker niet uitzonderlijk. De aandoening vertegenwoordigt bijna 5% van de dermatologische ziekten bij kinderen. Tegelijk weten we dat ongeveer 30% van de gevallen van psoriasis bij volwassenen al voor hun zestiende begint, waarvan een deel zelfs al in de vroege kinderjaren.¹

De juiste diagnose is belangrijk. Welke vormen van psoriasis bij kinderen zijn er?

Vanaf de leeftijd van 3 tot 4 maanden kan bij zuigelingen luierpsoriasis optreden. Die uit zich door rode plekken, vaak met weinig schilfering. Door zijn uitzicht wordt deze vorm gemakkelijk verward met gewone luieruitslag. Luierpsoriasis lijkt ook wel op candidose, een schimmelinfectie die ontstaat op vochtige, weke plekken van de huid. Bij kinderen zien we ook druppelpsoriasis: kleine letsels van minder dan een centimeter die vaak verschijnen na een infectie, zoals een keelontsteking door streptokokken. Goed om te weten is dat deze vormen van psoriasis niet noodzakelijk betekenen dat de ziekte zal blijven op lange termijn, in tegenstelling tot bijvoorbeeld psoriasis van de hoofdhuid of in de huidplooien. Deze chronische varianten die vooral bij volwassenen voorkomen, kunnen eveneens optreden bij jonge kinderen.

Hoe bepaal je welke behandeling je inzet?

Net zoals bij volwassenen hangt de keuze van de therapie af van verschillende criteria, waaronder de leeftijd van het kind, de ernst van de symptomen en eerdere behandelingen. Voor de behandeling van luierpsoriasis moet de huid in de eerste plaats droog en gezond gehouden worden: door te vermijden dat de baby te lang met een vuile luier blijft zitten, maar ook door te behandelen met zalfjes op basis van zinkoxide. Bij zeer rode plekken kunnen aangepaste corticosteroïde crèmes voor een paar dagen aangewezen zijn. In bepaalde situaties, met name bij druppelpsoriasis die gepaard gaat met een infectie, kan een antibioticakuur van vijf tot tien dagen noodzakelijk zijn. Voor ernstigere klassieke psoriasistypes bestaan er andere mogelijkheden, vergelijkbaar met de behandelingen bij volwassenen. Die gaan van fototherapie, bij voorkeur niet voor de leeftijd van acht jaar, tot systemische behandelingen, zoals methotrexaat vanaf drie of zelfs vier jaar, of biotherapie. Deze behandelingen remmen de activiteit van het immuunsysteem en verminderen de symptomen, of laten ze zelfs volledig verdwijnen. Een vroege aanpak maakt het vaak mogelijk om de ziekte beter onder controle te houden en complicaties, zoals het risico op aanverwante aandoeningen zoals psoriasis artritis, te beperken.

Naast de behandeling heeft de diagnose ook een belangrijke emotionele impact, ook bij de ouders. Hoe reageren zij?

Ouders zijn vaak verrast en bezorgd. Meestal hebben ze veel vragen en sommigen voelen zich schuldig. De eerste taak van de dermatoloog is dan ook om de situatie minder bedreigend te maken en de mensen gerust te stellen. Psoriasis is een aandoening met een genetische component; er is geen unieke oorzaak en ouders dragen geen verantwoordelijkheid voor het ontstaan. Gelukkig maken de huidige behandelingen het mogelijk om een normaal leven te leiden. Daarom raad ik ouders aan om geen enkele activiteit of sociaal contact uit te sluiten. Daarnaast bereid ik hen voor op mogelijke toekomstige opstoten van de symptomen bij hun kind. Ik leg uit dat plotse opflakkeringen verband kunnen houden met verschillende factoren, zoals stress of bepaalde veranderingen in het leven van het kind. Ouders én kinderen moeten begrijpen dat een opstoot geen mislukking is, noch van henzelf, noch van de behandeling.

Bij volwassenen benader je de ziekte als een geheel, waarbij je onder meer rekening houdt met de levensstijl en de mentale aspecten. Geldt die brede visie ook voor kinderen?

Ja. Ik ben ervan overtuigd dat het kind centraal moet staan in de behandeling. Tegelijk moet het leren welke invloed een gezonde levensstijl heeft, zowel op het vlak van voeding als van lichaamsbeweging. Ook probeer ik duidelijk te maken dat ze voldoende ontspanning moeten zoeken. Het kind speelt de hoofdrol in zijn of haar eigen behandeling. Dat is des te belangrijker tijdens de puberteit, omdat jongeren zich in die periode vaak niet of niet langer betrokken voelen bij hun aandoening.

Tegelijk leer je kinderen ook hoe ze over hun ziekte kunnen praten.

Inderdaad, zo begrijpen ze beter wat er met hen gebeurt, maar kunnen ze het ook uitleggen aan bijvoorbeeld hun vriendjes. Nog meer dan volwassenen kunnen kinderen gevoelig zijn voor kritiek of voor de blik van anderen. Dat kan leiden tot een verminderd zelfvertrouwen of zelfs tot sociaal isolement. Daarom komt het erop aan het kind goed te begeleiden.

Hoe leg je psoriasis uit aan kinderen?

Ik gebruik eenvoudige en begrijpelijke woorden, altijd met dezelfde metafoor: ik leg uit dat de huid een schild is, een bescherming tegen microben en kleine verwondingen. Maar bij psoriasis wil die huid te snel gaan; ze wil té veel beschermen. Daardoor ontstaan er als het ware “bergen” en “kleine vulkanen” op de huid. Het is heel belangrijk dat kinderen weten dat psoriasis niet besmettelijk is. En ik vertel hun dat we samen een oplossing zullen vinden.

Nog een laatste woord?

Psoriasis bij kinderen mag niet gebanaliseerd worden. Naast de huidsymptomen kan de aandoening een reële impact hebben op de levenskwaliteit en het welzijn van een kind. Een vroege diagnose, een aangepaste behandeling en een globale begeleiding kunnen het dagelijkse leven aanzienlijk verbeteren, zowel voor je kind als voor je gezin.

^©Janssen-Cilag NV, a Johnson & Johnson company – EM-209566 – Approval date: 11-2026 – vu/er Luc Van Oevelen, Antwerpseweg 15 -17, 2340 Beerse